at hahayaan kong umagos ang pagdusa...
Harinawa'y tumigil na sa pag-akusa
Ang mga anghel at si Bathala;
Ako na ngayo'y nag-iisa
Dahil wala
ka
na.
at hahayaang umagos ang pagdusa...
Ikaw ang buhay at pulsong pinipintig
Ng pusong itong lubos na umiibig
At sa espiritu'y anumang kahig
Mananatili
kang aking
hilig.
at hahayaan kong umagos ang pagdusa...
Dahil hindi lamang sa haplos sa katawan
Nararamdaman ang aking kawalan.
Naririnig mo sa katahimikan
Ultimong
bulong ng
kalungkutan.
Ipinid mo ako sa dako mo ng mundo
Hilai't sa hangi'y ako'y isuko.
Nararamdaman mo na ba ang kaibahan?
Ang pagkukulang ng kasiyahan?
Ang paghihintay ng katapusan
Ng istoryang ating iniwan?
Hindi lamang sa tao iibig ang tao
Kundi pati sa buhay
na
wala
ako.
at hahayaan kong umagos ang pagdusa...
