Kinakapa at pilit kong hinahanap ang iyong mga daliri.
Ika mo nga'y tayo ay mga taong dilim.
Na ang pagtanglaw sa maulap na kalangitan ay isang bisyo na ating pinagsasaluhan.Tulad ng dagliang pagdampi ng ating mga labi sa isa't isa.Tulad ng ating walang kibuan habang nalulunod sa kanya-kanyang kaisipan na may hawak na tig-isang tasa.Sa bawat di pag-imik kapag ang isa ay balisa.Sa lahat lahat ng bisyo, ng pagpapakasasa, ng gawain, na di magawa ng isa kapag di tayo magkasama.
May mundo sila.
May mundo kayo.
May mundo ako.
May mundo tayo.
At ang pag-iisa ay matatagpuan sa takot natin pareho sa dilim.
Sa takot na nawawala din naman tuwing magkahawak ang kamay natin.
