Di ko naman inasahang may sasama sa trip ko eh, lalo na't maliit na bagay lamang ito at mukhang di makakapagpabago ng mundo ng bigtime. Nakakatuwa lang talaga na naging masaya, na naging makabuluhan, at mas lalo akong naniwalang may mga totoong tao pala sa blogosperyo (di pala sila kathang-isip ng imahinasyon ko bilang mga karakter sa kanilang mga kwento).
Kung may standards sa kung ano ang tama at mali sa pagba-blog, di ko na lang siguro sasabihing blogger ako.
Mas paninindigan ko yung ordinaryong tao lang ako na nagsusulat ng kabalastugan sa blogosperyo.
Salamat sa effort, sa tawanan, sa saya, sa hawian ng kanin at batuhan ng daing, sa wagas na pagsasabi ng Seafood Island na wala na daw alak, sa ngiti nila Mamang Sorbetero, at sa pagiging tao niyo.
Apir! :)
MAHA, MAGPARAMDAM KA!
ayun ohhh..tnt ako sa hawian ng kanin at batuhan ng daing.l0l.
TumugonBurahinansaya lng.ehehehe
hanggang sa muli essa!
Supurtado k namin!