Nakakuha ako ng isang mensahe na sumira ng araw ko.
Gumagawa din ako ngayon ng isang mensahe na sasagot sa mensaheng iyon. Ang mensaheng ginagawa ko ngayon ay di lamang para ayusin ang nasira kong araw, kundi para na din masubukang ayusin ang mga darating pa.
Hindi ko alam kung kailan ko ito ibibigay, pero kahit papaano'y nagliwanag ang aking paningin at lumuwag ng kaunti ang aking dibdib. Kaunti lang naman.
Pero dedepende ako sa oras upang ako ay maghilom. Dedepende ako sa oras, hindi sa aking sarili (dahil alam kong magbe-break down talaga ako sa mga di inaaasahang panahon), at mas lalong hindi sa kanya (na tatanggap ng mensaheng ito).
Aasa akong oras ang gagamot sa akin.
Walang komento:
Mag-post ng isang Komento