Tatlong Piso

Sa panahon ng walang kaalaman kung paano magdedesisyon, nakaupo na lamang ako sa dilim, at nakatingin sa ilaw ng kalsada sa labas ng bintana.

Alas-dos ng umaga. Karamihan sa mga pagdedesisyon ko sa buhay ay ginagawa ko sa ganitong sitwasyon at oras.

Ngunit sa panahng ito na naglalaban na ang tama at mali ayon sa pananaw ng iba, pananaw ng aking isipan at pananaw ng aking puso----

Napahugot ako ng tatlong piso.


Pinagmasdan ko ang kintab ng mga ito.


Ihahagis ko ang mga barya sa hangin. Kapag karamihan ay ulo ni Rizal, alam na. Kapag karamihan ay selyo, alam na.


Nakakatawang wala akong hinihintay na mangyari. Walang bumubulong sa utak ko na "Sana ulo...." o "Sana selyo..."


Ang bukas ko ay buong-buong nakasalalay sa tatlong piso.