Nangangapa

Nagkakaproblema ako ngayon sa paggawa ng dapat sana'y entry ko para sa SBA 2014. May nakapagbanggit sa akin na walang laman ang draft na ginawa ko. Totoo, dinibdib ko ito. Simula noong pagkakataong nalaman ko iyo'y di na ako natigil kakaisip kung saan ko huhugutin yung kilig na kailangan sa akda. Mahirap gumawa ng walang musa. Hanga ako sa kakayanan ng iba. Nangangapa ako ngayon. Kinailangan kong patunayan sa sarili ko kung saan nga ba kulang sa pamamagitan ng pagsulat gamit ang pakiramdam na pamilyar ako --- sa pagiging lunod.

At ang pangangapa ko'y nauwi sa akdang ito.

------------------------------------------------------------------------------------------

Ayokong nakikita yung pangalan niyang nakakalat sa daan, sa bangketa, sa kalsada, at sa lahat ng taong nakakasalubong ko.


Nakikita ko ito sa mga maraming ID,
sa gilid ng bus,
sa isang palangganang bulaklak na ibinebenta sa tabi,
sa disenyo ng mga gusali,
sa tattoo ng babaeng nakasabay ko sa dyip,
sa tshirt.


At sa bawat pagdaan nito sa aking paningi'y kasabay ang pagsampal sa akin ng katotohanang siya ang pinili mo at hindi ako.


At ang bawat segundong lumalabas ang kanyang pangalan sa aking mga inbox ay pagpapatotoong tapos na tayo.


Sinira mo ako. Dinala mo ang katiting kong pagkatao noong pagkaalis mo.


Hawak mo ito sa iyong kanang kamay habang ang iyong kaliwa'y nakakapit sa kanya,


At iniwan mo akong tuliro.


Walang laman.


Anino ng taong dating ako.


Katawang tinanggalan mo ng laman at pagkatao.