Duyan

Lilipas din yan.


Lilipas din.


Maglalahong tulad ng paglimot sa masasamang alaala, mananatiling anino ng kung ano man ang iyong magiging bukas.


Mawawala din yan.


Lilipas din yan.

Ulan at Sexy Time

Isang malaking tasa ng kape ang aking hawak habang nakikinig sa musika na dala ng mga patak ng ulan.


Putangina. Naaalala na naman kita.


At ang pagtapak ng iyong imahe sa aking utak ay nag-udyok sa akin upang tumayo at magpatugtog, na sa lakas ay naramdaman kong sumasabay ang pulso ko sa kimbot ng awitin ni Eli Mardock.

Hindi mo kailanman nagustuhan ang playlist na 'to.

Napangiti ako.

'Di rin, dahil may oras na alam kong naibigan mo ang himig ng Cut Me Open.




Naninigarilyo tayo noon. Hinuhukay mo ang playlist ng music player ko.

"Eli Mardock?"

"Try mong pakinggan yung Cut Me Open. Nagsimula akong maadik sa mga kanta niya noong narinig ko iyan," sabi ko.

Unang nota pa lamang ay tinigil mo na agad. Natawa ako sa iyo noon dahil alam kong sa dami ng pagkakapareho ng hilig natin sa musika, ganoon din karami ang di natin pagkakasundo sa ibang pinakikinggan.

"Saan mo na-discover yon?"

"Eh."

"Game. Try me," hamon mo.

"Soundtrack yung Cut Me Open sa isang porn video na napanood ko," natatawa kong sagot noon.

Tinignan mo ako ng matagal. Dumako ang iyong paningin sa aking mga labi, sa mga daliri kong nakakapit sa sigarilyo, at sa aking mga matang nakikipaglaro sa iyo.

Sumandal ka. Tumitig ka sa akin. Ilang minuto tayong binalot ng katahimikan habang ang aking mga mata'y unti-unti nang tinatanggal ang saplot ng iyong katawang kabisado ko na.

Kabisadong-kabisado.

Tumayo ka noon, dinampot ang mga tasa nating wala nang laman, kinuha mo ang kakarampot na istik ng sigarilyo na sisimutin ko pa sana at itinapon ito palabas ng bintana.

Naaaliw lamang akong nakatingin sa'yo.

Hinawakan mo ang aking kanang kamay at hinila ako patayo.

Tatawa na ako ng malakas noon. Tandang-tanda ko ang pagkaaliw ko sa ikinikilos mo.

Kahit sa lakas ng ulan na kasabay ng pag-alala ko ngayon, naririnig ko pa din ang sambit mo sa akin noon. Ang nag-iisa mong sinabi sa akin ay dinala ng ilang patungo sa kasalukuyan ko:

"Kwarto."

Sa kwarto mo, doon nga tayo nagtungo.

Hindi mo pa nasasara ang pinto'y hinila mo na ako at isinandal sa pader. Nilapat mo ang iyong sarili sa akin habang ang iyong daliri ay tumalunton sa hugis ng aking mukha, sa aking leeg, sa aking balikat.

Nilamon akong buhay ng iyong mga mata. Nilamon akong buhay ng apoy na dala ng nawalang espasyo sa gitna nating dalawa. Nilamon akong buhay ng iyong mga daliri.

Nilamon akong buhay ng aking pulso noon, na bago mo pa man lapatan ng iyong labi'y tumatakbo na ng milya milya't inuubos ang aking hininga.

Hindi ko inalis ang aking tingin sa iyong mga mata nang hugutin ko ang aking player at tuluyang patugtugin ang kantang inihinto mo.

"Maganda nga sabi 'to," bulong ko sa'yo, sabay hila sa iyo patungo sa iyong kama.

At noon, pinuno tayo ng himig na dumaloy sa ating mga katawan at pumuno sa aking isipan.


Na sa tiyempo ng tugtuging naka-repeat, inangkin kita sa paraang alam ko. Hindi magkamayaw ang iyong mga daliri sa pagkapit sa akin. Inangkin ko ang iyong hininga, ang iyong bawat ungol. Akin ang iyong bawat pamimilipit.

Inangkin kita. Akin ka.







Napuno ako ng kakaibang pagka-payapa matapos ang awitin. Kakaibang payapa na dala ng ating mga alaala, ng walang paga-atubili kong pagbibigay ng kahulugan sa sinabi mo noong huli na ako ang iyong "object of lust".

Sadyang may mga init na dala ng ulan. Sadyang may lamig na dala ang pag-alala.

Basura Tayo

"Ano nga yung inorder natin noon?"


"Di ko na maalala," naiinis mong sagot. Pilit kong kinubli ang aking ngiti. Pilit lang din naman ang pagsama mo sa akin -- pilit lang ang pag-oo mo sa pamimilit kong bisitahin nating muli ang restaurant kung saan tayo unang nag-date.


Hindi mo kasi maintindihan yung pangangailangan kong tapusin natin ito kung saan tayo nagsimula. Hindi mo din kasi maintindihan yung pangangailangan kong tapusin natin 'to -- no loose ends, no arguments, no getting-back-together-again peg.


"Napaka-madrama mo talaga."


"Anim na taon din yun, pre. Six fuckin years with you," nakangiti kong sabi. Hindi mo ako tinitignan ng diretso, kaya't ang aking paninigin na lamang ang walang hiyang nilamon ang bawat detalye ng nasa harapan ko:  ikaw na nakatalumbaba, nakatingin sa malayo, suot ang tshirt na bigay ko. Hinahayaan ko na lamang na tahimik na lumilipad ang utak mo, kahit dito sa huling pagkakataon na magkasama tayo. Kuntento na akong kabisaduhin ang hugis ng iyong mukha, ang taas ng iyong ilong, ang paminsan-minsang pagdako ng iyong tingin sa akin at ang pag-iling ko sa bawat pagtaas ng kilay mo dahil sa aking taimtimang pagtitig sa'yo.


"Ano na naman yan?" Napatanong ka. Kabisado mo kasi ako. Alam mong kung anu-ano na naman ang naiisip ko tuwing nakatitig ako sa'yo.


"Wala. Naisip ko lang na kelangan mong magpakulay ulit ng buhok. Parehas kasi tayo diba. Papalitan mo yan," ani ko.


"Next time na. Pakulay tayo ulit ng parehas."


"Wala nang next time," bulong ko.


"Tangina. Ilang beses ba natin kelangang pag-usapan na kahit anong gawin nating dalawa, babalik at babalik pa din tayo sa isa't isa? Di mo ba maintindihan yun? Kahit lumayo ka, kahit may iba ako, ikaw pa din yung orig eh, sa'yo at sa'yo pa din ako babalik. Tangina naman. Ang tagal tagal na natin eh, di mo pa din ba alam iyon? Di kita matitiis. Di mo din ako matitiis. Di naman nagbabago yun eh. Ikaw kasi. Ikaw naman kasi talaga. Sa'yo pa din naman landing ko."


Kung sa ibang pagkakataon mo sinabi yung birada mo'y baka kinilig pa ako. Napatingin na lamang ako sa malayo. Ganoon ba ako kahina pagdating sa'yo?


Hindi na. Hindi na siguro. Hindi na ngayon.


"Order na nga lang tayo. Yung Manager's Choice yung trip ko. Pagkatapos nito, uwi na tayo. Magalit pa girlfriend mo."


Padabog kang sumandal sa upuan mo, tinikom ang bibig. Nakikita kong nagsisimula nang sumindi ang galit sa iyong mga mata.


"Tas burahin mo na number ko. I-block mo 'ko sa FB. Wag mo na ako itetext unless may sobrang kailangan ka. Pag nabo-bore ka, itext mo jowa mo, wag ako. Papatungan mo yung tattoo ng pangalan ko. Sunugin mo yung mga punyetang love letters na binigay ko sa'yo. Isama mo na din siguro yung mga damit kong naiwan pa dun sa kwarto mo. Sabihin mo sa pamilya mo na di na ako magpapakita doon. Ipakilala mo na yung jowa mo. Di ka na maha-hassle na pag may problema ako, sa'yo ako pupunta kasi maghahanap na ako ng ibang makakausap. Ayoko na. Tapusin na natin 'to," tuloy tuloy kong sabi, sabay taas ng kamay upang sumenyas sa waiter na oorder na tayo ng pagkain.






Higit anim na taon na ang nakakaraan, nakaupo tayo sa parehong mesa. Nagkakahiyaan. Nagkakangitian. Mukha tayong basura dahil nabasa tayo ng ulan.


Ngayon, nakaupo tayo sa parehong mesa. Mabigat ang loob sa isa't isa. Malungkot at masama ang palitan ng tinginan. Maaayos ang ating itsura ngunit di nila nakikitang sa loob, kung anumang mayroon tayo ang totoong naging basura.