Ako at ang kapayapaang kilala ko

"Nagbago daw ako... Ang dami nang nagsasabi."


"Bothered ka?"


"Ang wirdo lang ng pakiramdam... Nagbago nga ba ako?"


"Di naman. Ganyan naman talaga takbo ng utak mo pati ugali mo."


"Mas harsh daw ako. Mas 'di mabait'." Isang kibit balikat. "Their words, not mine."


"Ganun nga. Ganyan ka naman talaga dati pa, mas expressive ka lang ngayon. Mas sinasabi mo na pag may naiisip ka. Basta gusto mo, gagawin mo na. Dati kasi may restrictions ka. Ngayon, pag trip mo, trip mo."


"Does it show? I mean, the change, does it show?"


"Oo. Parang mas mukha ka nang walang pake sa iisipin ng iba. Yung impression naman na kahit may kasama ka o kausap o katawanan tas para kang may sariling mundo, luma na yan. Inborn ata yan."


"Siraulo."


Isang ngiti mula sa kanya.


 "Basta ganun. Pero pag kasama kita bumabait ka naman."


Di na lamang ako umimik. Sadya nga sigurong may mga tipo ng kapayapaan na mahahanap lamang sa iilang lugar, o sa piling ng ilang mga tao. Maiintindihan niya iyon kapag ipinaliwanag ko, pero mas minabuti ko nang hindi na lamang sabihin --- tingin ko'y dama naman niya, at ang pagkukumpirma ay pagpapatotoo lamang na, hanggang ngayon, ang tanging kapayapaang kilala ko ay kahit saang kasama at kausap siya.


"At least ngayon, matapang ka na," bulong niya bago humugot ng isang malalim na hithit sa kanyang yosi, at dahan-dahan itong ibinuga.

Duyan

Lilipas din yan.


Lilipas din.


Maglalahong tulad ng paglimot sa masasamang alaala, mananatiling anino ng kung ano man ang iyong magiging bukas.


Mawawala din yan.


Lilipas din yan.

Ulan at Sexy Time

Isang malaking tasa ng kape ang aking hawak habang nakikinig sa musika na dala ng mga patak ng ulan.


Putangina. Naaalala na naman kita.


At ang pagtapak ng iyong imahe sa aking utak ay nag-udyok sa akin upang tumayo at magpatugtog, na sa lakas ay naramdaman kong sumasabay ang pulso ko sa kimbot ng awitin ni Eli Mardock.

Hindi mo kailanman nagustuhan ang playlist na 'to.

Napangiti ako.

'Di rin, dahil may oras na alam kong naibigan mo ang himig ng Cut Me Open.




Naninigarilyo tayo noon. Hinuhukay mo ang playlist ng music player ko.

"Eli Mardock?"

"Try mong pakinggan yung Cut Me Open. Nagsimula akong maadik sa mga kanta niya noong narinig ko iyan," sabi ko.

Unang nota pa lamang ay tinigil mo na agad. Natawa ako sa iyo noon dahil alam kong sa dami ng pagkakapareho ng hilig natin sa musika, ganoon din karami ang di natin pagkakasundo sa ibang pinakikinggan.

"Saan mo na-discover yon?"

"Eh."

"Game. Try me," hamon mo.

"Soundtrack yung Cut Me Open sa isang porn video na napanood ko," natatawa kong sagot noon.

Tinignan mo ako ng matagal. Dumako ang iyong paningin sa aking mga labi, sa mga daliri kong nakakapit sa sigarilyo, at sa aking mga matang nakikipaglaro sa iyo.

Sumandal ka. Tumitig ka sa akin. Ilang minuto tayong binalot ng katahimikan habang ang aking mga mata'y unti-unti nang tinatanggal ang saplot ng iyong katawang kabisado ko na.

Kabisadong-kabisado.

Tumayo ka noon, dinampot ang mga tasa nating wala nang laman, kinuha mo ang kakarampot na istik ng sigarilyo na sisimutin ko pa sana at itinapon ito palabas ng bintana.

Naaaliw lamang akong nakatingin sa'yo.

Hinawakan mo ang aking kanang kamay at hinila ako patayo.

Tatawa na ako ng malakas noon. Tandang-tanda ko ang pagkaaliw ko sa ikinikilos mo.

Kahit sa lakas ng ulan na kasabay ng pag-alala ko ngayon, naririnig ko pa din ang sambit mo sa akin noon. Ang nag-iisa mong sinabi sa akin ay dinala ng ilang patungo sa kasalukuyan ko:

"Kwarto."

Sa kwarto mo, doon nga tayo nagtungo.

Hindi mo pa nasasara ang pinto'y hinila mo na ako at isinandal sa pader. Nilapat mo ang iyong sarili sa akin habang ang iyong daliri ay tumalunton sa hugis ng aking mukha, sa aking leeg, sa aking balikat.

Nilamon akong buhay ng iyong mga mata. Nilamon akong buhay ng apoy na dala ng nawalang espasyo sa gitna nating dalawa. Nilamon akong buhay ng iyong mga daliri.

Nilamon akong buhay ng aking pulso noon, na bago mo pa man lapatan ng iyong labi'y tumatakbo na ng milya milya't inuubos ang aking hininga.

Hindi ko inalis ang aking tingin sa iyong mga mata nang hugutin ko ang aking player at tuluyang patugtugin ang kantang inihinto mo.

"Maganda nga sabi 'to," bulong ko sa'yo, sabay hila sa iyo patungo sa iyong kama.

At noon, pinuno tayo ng himig na dumaloy sa ating mga katawan at pumuno sa aking isipan.


Na sa tiyempo ng tugtuging naka-repeat, inangkin kita sa paraang alam ko. Hindi magkamayaw ang iyong mga daliri sa pagkapit sa akin. Inangkin ko ang iyong hininga, ang iyong bawat ungol. Akin ang iyong bawat pamimilipit.

Inangkin kita. Akin ka.







Napuno ako ng kakaibang pagka-payapa matapos ang awitin. Kakaibang payapa na dala ng ating mga alaala, ng walang paga-atubili kong pagbibigay ng kahulugan sa sinabi mo noong huli na ako ang iyong "object of lust".

Sadyang may mga init na dala ng ulan. Sadyang may lamig na dala ang pag-alala.